كه به معناى « عقد نكاح » به كار رفته است : 1 - « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا نَكَحْتُمُ الْمُؤْمِناتِ ثُمَّ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ فَما لَكُمْ عَلَيْهِنَّ مِنْ عِدَّةٍ تَعْتَدُّونَها » « 1 » مراد از نكاح بدون دخول همان عقد مىباشد . 2 - « وَ مَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلًا أَنْ يَنْكِحَ الْمُحْصَناتِ الْمُؤْمِناتِ فَمِنْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ مِنْ فَتَياتِكُمُ الْمُؤْمِناتِ » « 2 » پر واضح است كه مراد عدم قدرت مالى بر ازدواج است نه بر وطى . 3 - « فَانْكِحُوهُنَّ بِإِذْنِ أَهْلِهِنَّ » . « 3 » مراد استيذان از مالك براى ازدواج است نه وطى . 4 - « وَ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلا تَعْضُلُوهُنَّ أَنْ يَنْكِحْنَ أَزْواجَهُنَّ إِذا تَراضَوْا بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوفِ » « 4 » به قرينهء « أَزْواجَهُنَّ » و چون نسبت نكاح به زنها داده شده ، بايد مراد ، عقد باشد زيرا زن واطى نيست . 5 - « فَإِنْ طَلَّقَها فَلا تَحِلُّ لَهُ مِنْ بَعْدُ حَتَّى تَنْكِحَ زَوْجاً غَيْرَهُ فَإِنْ طَلَّقَها فَلا جُناحَ عَلَيْهِما أَنْ يَتَراجَعا . » « 5 » اين آيه هم مانند قبل است . سابقاً متذكر شديم كه قرطبى در تفسير خود ، بدون توجه به اينكه فاعل « تَنْكِحَ » زن است و به او تنها ازدواج را مىتوان نسبت داد نه وطى را ، مرتكب اشتباه روشنى شده ، و براى اشتراط دخول در ازدواج محلل به همين آيه استدلال كرده است در حالى كه به آيهء شريفه نمىتوان استدلال كرد و بايد اشتراط دخول را از روايات استفاده نمود . 6 - « قالَ إِنِّي أُرِيدُ أَنْ أُنْكِحَكَ إِحْدَى ابْنَتَيَّ هاتَيْنِ » « 6 » مراد شعيب - عليه السلام - اين است كه يكى از دو دخترانش را به همسرى موسى - عليه السلام - بدهد نه اينكه وى را واطى يكى از آنها قرار دهد .

--> ( 1 ) سورهء الاحزاب آيهء 49 ( 2 ) سورهء النساء آيهء 25 ( 3 ) سورهء النساء آيهء 25 ( 4 ) سورهء البقرة آيهء 232 ( 5 ) سورة البقرة آيهء 230 ( 6 ) سورة القصص آية 27